Benim Knidosum(11)

BENİM KNİDOSUM.(11)
Foto :  Knidos feneri- gün batımı.. 
ve  değerli arkadaşım Sara Esin..
           Fenerci memed amcamız bu geziden önceden haberdar edildiği için  belli ki..  
Dağın başında tek düze yaşamdan sıkılmış biz çocuklar için sıkı hazırlanmıştı. 
bizlere   Knidos feneri hakknda  aydınlatıcı bilgiler aktardıktan sonra bir köşede duran benzinle çalışan  elektrik üretici motoru çalıştırdı..
 kendisi en öne geçti..
"Hadi bakalım çocuklar  tek sıra içeri " dedi..
Merakımız,heyecanımız gerçekten sonsuzdu..
Fener kulesinin merdivenlerini  çocuksu adımlarla  tırmandık.. 
Çocuk  aklımızla önceden hayal dahi edemiyeceğimiz ,etrafı camlarla çevrili genişçe bir odaya ulaştık..
Odanın orta yerinde dairesel bir platforma dikey oturtulmuş, helezonik,sarmal   büyükçe bir cam parçası ışıltılı bir şekilde  bizi bekliyordu..
  Fenerci amca ışık sistemini  ayarladı..Bir yerlere dokundu..
Sarmal cam kendi etrafında dönmeye başladı..
Ağzımız bir karış açık  baka kalmıştık..Sanki bir uzay aracının içindeydik..Yanıp sönen ışık  uzaklara doğru kaybolup gidiyordu..
Biz çocuklar için unutulmaz bir manzaraydı bu..Onun için beynime kazınmış..
Fener dönüşü   aklımda kalan tek şey..
Önümüze sürü halinde  yavrularıyla birlikte  çıkıp, çalılar arasına minik adımlarla kayıp, kaybolup giden keklikler oldu..
Bu tür anılar nasıl unutulur..?
Mutlaka hepimizin   çocukluğunda ;
beyinlere  kazınmış bu tür olaylar mevcuttur.. (sürecek)
01-05-2026  Y.Ziya Özalp

Okunma Sayısı: 153