Datça’nın Sessiz Hafızası Muzaffer Özgen

Sosyal medyada Datça ile ilgili bilinçli veya bilinçsiz paylaşım yaparak adeta Datça ya iyilik ettiğini zannedenlere inat yıllardır Datça yı Datçalılardan daha fazla tanıtan gezgin abimiz Muzaffer Özgen, Datça'nın sessiz ama en derin iz bırakan isimlerinden biri. Resim öğretmeni kimliğiyle başladığı yolculuk, 1985 yılında Datça'ya atanmasıyla bu yarımadaya dönüşmüş, emekliliğinden sonra ise tam bir sevda hikâyesine evrilmiş.1985'te, henüz genç bir öğretmenken, Datça Lisesi'ne (daha sonra Şehit Ersoy Yorulmaz Lisesi adını alacak okula) resim öğretmeni olarak geldi. O yıllarda Datça, bugünkünden çok daha sakin, turizmin henüz patlamadığı, doğanın ve yerel yaşamın hâkim olduğu bir yerdi. Muzaffer Özgen, sınıfında fırçaları, renkleri, perspektif derslerini anlatırken bir yandan da yarımadanın koylarını, taş evlerini, zeytin ağaçlarını, badem bahçelerini keşfetmeye başladı. Resim öğretmenliği onun için sadece meslek değil, Datça'yı görme ve anlama biçimiydi. Öğrencilerine renkleri öğretirken, kendisi de Datça'nın mavilerini, yeşillerini, gün batımlarının turuncularını tuvaline aktarıyordu. Sınıf dışında geçirdiği her an, eskiz defterleri ve fotoğraf makinesiyle doğada geçti. O dönemki Datça'nın dar yollarında, okul çıkışlarında yürüyüşler yaparak, öğrencileriyle birlikte bazen doğa gözlemi, bazen açık hava desen çalışmaları yaptı. Bu yıllar, onun Datça'yla kurduğu bağı kalıcı kılan temeli attı.2002'de emekli olduğunda, öğretmenlik serüveni geride kalmıştı ama Datça aşkı bitmedi; tam tersine hızlandı. Artık tüm vaktini yarımadanın detaylarına adadı. Resim öğretmenliğinden gelen estetik bakış, fotoğrafçılık ve video çekimlerine dönüştü. Datça Detay sitesi (www.datcadetay.com) (www.datcadetay.com), YouTube kanalı, Instagram @datcadetay
 hesabı, Facebook sayfası... Hepsi bu birikimin meyvesi. 2002 sonrası yıllarda, eskiden öğrencilerine anlattığı kompozisyon kurallarını şimdi doğaya uyguluyor: Bir koyun kadrajı, bir badem çiçeğinin makro çekimi, Karya Yolu'ndaki antik taşların ışığı... Videolarında hâlâ o öğretmen edası var; sakin, açıklayıcı, sabırlı. "Datça Günlüğü" serisinde bazen yağmur altında ıslanan patikaları, bazen Tekesuyu mağarasının gizemini, bazen de eski Datça'nın dar sokaklarını anlatırken, sanki sınıfta tahtaya bir şeyler çiziyormuş gibi hissettiriyor.Muzaffer Özgen'in en büyük başarısı, profesyonel bir turizmci ya da medya insanı olmadan, tamamen bireysel bir tutku ve resim öğretmenliğinden miras kalan sanatçı gözüyle Datça'yı belgelemek olmuş. Sitede yarımadanın bütün koyları, köyleri, tarihi yerleri, Knidos'u, Karya Yolu'nu sayfalarca anlatan, fotoğraflarla, haritalarla destekleyen içeriklerin çoğu, o emekli öğretmenin elinden çıkma. Pek çok pansiyon, kafe, hatta resmi kaynaklar yıllardır bu siteden alıntı yapıyor, teşekkür ediyor. Çünkü yaptığı iş ticari değil; bir sevda emeği. Datça'yı metalaştırmadan, bozmadan, sadece "gelin görün, yaşayın" diyerek sunuyor.65 yaşını geçmiş, hatta 70'lere yaklaşmış olmasına rağmen hâlâ her hafta yeni bir yürüyüş videosu, yeni bir doğa gözlemi paylaşıyor. Karantina dönemlerinde bile Datça'nın sessizliğini, kuşlarını, çiçeklerini evden çıkmadan hissettirmeyi başarmış. YouTube'da on binlerce izlenme, Instagram'da binlerce takipçi var ama o hâlâ mütevazı: Bir kamerası, eskiden kalma resim tutkusu ve kalbiyle Datça'yı anlatmaya devam ediyor. Muzaffer Özgen, Datça'nın yaşayan hafızası, gönüllü kronikçisi ve bir zamanların resim öğretmeni. Eğer bir gün Datça'ya yolunuz düşerse, önce onun kanalından bir video izleyin; sınıfında renkleri öğrettiği gibi şimdi size yarımadanın renklerini, kokularını, seslerini öğretsin. Sonra koylara, patikalara vurun kendinizi. O videolarda duyduğunuz rüzgârı, gerçekten hissedeceksiniz. Çünkü o, Datça'yı sadece göstermiyor; öğretmenlik yıllarından beri yaşatıyor, resmediyor, anlatıyor. Datça gibi özel bir yer, Muzaffer Özgen gibi içten seven, renkleri ve detayları bilen bir resim öğretmeniyle bu kadar güzel anlatılabilir. Teşekkürler Muzaffer Bey, hem sınıfınızdaki öğrencilere hem de bizlere Datça'nın güzelliklerini öğrettiğiniz için.

Okunma Sayısı: 158