EN ŞEREFLİ VARLIK İNSAN (2)

Değerli Dostlar ! 
En şerefli varlık olarak yaratılan  insan konusuna geçen 
haftadan  kaldığımız yerden beyitlerle devam ediyoruz.

 
           İnsan ki tartışmaya , her şeyden daha düşkün
 
           Mucizeler de görse , pişkin mi hem çok pişkin
 
               Ahiret hayatına  , kesinlikle inanmaz
 
               "Yeniden dirilmek mi , çocuklar bile kanmaz"
 
           Oysa bir şey değilken , nasıl yarattı onu
 
           Kuru pişmiş balçıktan , bir insan olduğunu
 
               Yine  O'dur dirilten , daha sonra öldüren
 
               Dünyada doğru yolla , ahirette güldüren
 
           İnsan hayatına bak , ne değişik evreler
 
           İmtihana tabidir , onu neler çevreler
 
               Topraktan yaratılmış , daha sonra meniden
 
               Ömür vade bitince , diriltecek yeniden
 
           Bebek diye çıkaran , sonra olgunluk çağı
 
           İhtiyarlayınca da , çözülür dizin bağı
 
                Velhasıl sadece O , hem yaşatan öldüren
 
                Kitapla , elçisiyle , doğru yolu bildiren
 
           Bir şeye karar verse , "Ol" deyince o olur
 
           Hiç bir şey baş kaldırmaz , emir yerini bulur
 
                Spermden olduğunu , çok ta çabuk unutur
 
                Zira o çok zalimdir , etrafını uyutur
 
           Nimeti arttırılsa , bu benim becerim der
 
           Biraz geri alınsa , hemen de isyan eder
 
                Kırk yaşına gelince ,olgunluk çağı başlar
 
                Nimetlere şükreder , gözünden döker yaşlar
 
           Fıtratta bu böyledir , kimi bundan habersiz
 
           Sûre Ahkâf, ayet on beş , aksini diyen densiz 
 
                Rabbimiz der "Yakınım , kendi şah damarından "
 
                Özü korumak gerek , şeytanın şamarından
 
           Zira o insan için , ayan beyan bir düşman
 
           Ondan korunmak için , besmele çek, Rabbı an
 
                Hatırla bir an için , Adem' e ne demişti
 
                Ölümsüzsünüz yiyin , onlar kalkıp yemişti
 
           Yasak olan ağaçtan , yemişlerdi böylece
 
            Pişman olup tövbe etti , onca gündüz ve gece
 
                 Tövbe edip dedi ki , " Ben nefsime zulmettim
 
                 Şeytana yenik düştüm , onun sözüne gittim
 
           İnsan önünü görmez , günah işleyip durur
 
           Defteri açılınca , hep dizlerine vurur
 
                 Kıyamet günü için , alay ederek sorar
 
                 Oysa o gün gelince , kaçacak delik arar
 
           O günde kendisine , defterleri sunulur
 
           Hesap kâra geçmişse , layık yere konulur
 
                 İnsan oğlu nedense , boş bırakılır sanır
 
                 Asla boş bırakılmaz , şeytana çok inanır
 
           Başına gelen her şey , bir imtihan sebebi
 
           Bazen varlık, zenginlik , bazan fakirlik gibi
 
                 Bedbaht insan ! bir düşün , Rab bine gurur neden
 
                 Yaratılışına bak , atılan bir nutfeden
 
           Ne kadar çabalasan , gidiş ancak O' na dır
 
           Kazandıkların ile, ümit şimdi sonadır
 
                  Dünyada ne kazanmış , karşılığını görür
 
                  Vakit vade gelince, yalnızca Hak' ka yürür
 
          İnsana verilince , pek de hoşuna gider
 
          Verilen dense vermez , fakir olur zanneder
 
                  Ahseni takvim üzre , bu insan yaratıldı
 
                  Yolunu saptırınca , en aşağı atıldı
 
          Öyle insanlar var ki , doğru yoldan saptırır
 
          Özünü fıtratını , hep şeytana kaptırır
 
                   İnsan oğlu ziyanda , müstesna yalnız şunlar
 
                   İnanan ve sabreden , hoş iş üreten kullar
 
          Ya Rab ! Sen de bizleri , bu gruba dahil et !
 
          Bizler  Senin kulunuz , ne olur bizi affet

           Esen kalın ,sağlıkla kalın değerli dostlar       

Okunma Sayısı: 414