HA BU ASLANIN HİÇ Mİ KUYRUĞU YOKTU?

Temel, çok palavracıymış. Dursun da yanında çalışıyor. Dursun, Temel’e durumu anlatmış. Halk senin palavraları yutmuyor uşağım diyecek olmuş.
Temel ona hak vermiş.
Şöyle demiş:
-Bak Tursun, pen ha bu konişmalarumda, palavranın ucuni kaçırayrum. Senden bi
şey isteyrum. Pen palavrayı kaçırınca sen pi kere öksür, yeter! Demiş
Artık, Temel nereye gitse Dursun da yanında. Temel konuşmaya başlayınca,palavrayı
yine kaçırınca, Dursun hemen öksürüyor. Temel de durumu düzeltiyormuş.
Bir gün köy kahvesinde Temel anlatmaya başlamış;
-Bir gün ovada dolaşırken bir aslan gördüm. Nah şöyle elli metre boyunda kuyruğu vardı.
Dursun şöyle bir öksürmüş:
Temel durumu düzeltmek için;
-Elli metre deduksa,yirmi beş metre kadar vardı.
Dursun yine öksürmüş.
Temel bu kez:
-Yirmi beş yoksa bile en az beş metre vardı.
Dursun bir daha öksürünce;
-Ula imansuz, ha bu aslanin hiç mi kuyruği yoğ idi!

Okunma Sayısı: 326