MUĞLA TÜRKÜLERİ(39)

Çek deveci develeri engini,
Şimdiki rağbet güzelnen zengine,
Devem var densiz, ak gerdanı bensiz,
Ben edemem sensiz, sen edemen bensiz,
Çek deveci develeri örümü
Yük vurmuşlar altı aylık doruma
Devem yüksek atamadım urganı,
Üşüdükçe çek başına yorganı.
Devem var, develerim var daylak
Nasıl edem her yanların pek oynak
Çek deveci develeri yokuşa,
Gül memeler ak gerdana tokuşa

DEVECİ-2
Develerin düzeni yok,
Çekenin de izanı yok
Dağdan iner düze gider,
Kimdir nedir bileni yok.
Çek deveci çanların inlesin,
Geldiğin yerler bilinsin.
Develer katar katar
Çilbiri suya batar
Deveciyi görünce,
Ana babaya kim bakar? 
Çek deveci çanların inlesin
Geldiğin yerler bilinsin,

Bugünkü Yatağan’ın eski yıllarda Ahiköy’dür. Burası aynı zamanda Milas, Aydın ve
Muğla yollarının kesiştiği yerdir. Her evde birkaç deve olduğundan, bir diğer adı da DEVECİ
KÖYÜ” olarak bilinir. Develerle sürekli yapılan taşımacılık hem zorlu hem de zevklidir.
Yörükler de develerle göç ederlerdi. Bağyaka yakınlarındaki bir konaklama sırasında
bir çoban kızın deveciye gönül vermesi sonrası, sevgisini anlatabilmek için maniler yakar ve
bu manilerden türkü doğar.
Ancak, başka yörelerde de develerle ilgili maniler ve türküler görülür. Fethiye,
dalaman, Ortaca, Gökova, Yatağan, Milas ve Muğla Merkez köylerinde, türkü değişik söz
dizimleriyle görülmektedir.
Bir sonraki türkümüz yine deveci üzerine olacaktır. Türkünün derlenip kayıtlara
geçirilmesini Araştırmacı yazar Tarcan OĞUZ, Mustafa Evci’den deryerek günümüze
aktarmıştır.

Okunma Sayısı: 200