MUĞLA TÜRKÜLERİ(60) GARGI DERESİNİN PIRNAR ODUNU -II

Gargı deresinin pırnar odunu(*)
Nacaklar mı kesti yavrum budunu
A yavrum aman sürmelim
Haydindi sürün gidelim
Kaşları karalım hop nina ni nah
Kendisi kibarım oy nina ni nah
Oyna da güzelim,nay ninay na. 

 (*) PIRNAR: Meşe palamudu

Geçen hafta aynı türkünün birinci versiyonunu anlatmıştım. Bu
türkülerin ortak özelliği Bodrum ve Datça arasında söylenmesidir. İki
tarafta sahip çıkar. Ama bu türkü tam Datça kokar.
Yaşanmış gerçek bir hikayeden alınmıştır. Gargı (Kargı) Deresi,
Datça’nın bir zamanlar bahçelerin, ekim alanlarının olduğu bir yerdir. Şimdi
atık alanı, sanayi sitesi falan oldu. Yani betona gömüldü!
Bir zamanlar bu yörede, dini bayramlardan üç gün önce gençlerin at
ve eşeklerle şarkı ve türküler eşliğinde pırnar odununa gitmeleri bir
gelenekti.bPırnar odunu sert ve dayanıklıdır. En çok da gargı deresi
çevresinde bulunurdu.
1940 lı yıllarda Kurban Bayramı öncesi, Gargı deresine topluca oduna
gidilir. Bu gençler arasında, Datça’nın en güzel kızı Nergis’le nişanlı olan
Osman da vardır. Osman, dere içinde pırnar odunu keserken, aklı da hep
nişanlısındadır. Onu düşünürken, baltayla kendi ayağına vurur. Ayağı diz
üstünden kopar. Etraftaki arkadaşları yardımına koşarlar Osman’ın kopan
bacağıyla birlikte, eşeğe yükleyip götürmeye çalışırlar. Haber, Nergis’e tez
elden ulaştırılınca, cümle ahali buraya koşar . Nergis sevdiğinin kopmuş
bacağını görünce sesli olarak kıyameti koparır. Osman yolda kan
kaybından ölür. Nişanlısı Nergis de ölümü üzerine ağıt yakar.
Bu türkü özgün olarak Datça yöresinden derlenmiştir. Başka yerler
sahip çıksa da Datça kokar yani.
Fethiye’den, Bodrum’a kadar değişik sözlerle söylenen bir türküdür.
Eklemeler ve çıkarmalar da olmuştur. Muzaffer Sarısözen tarafından ,Mustafa Coşkun’dan derlenerek TRT
arşivlerine girmiştir

Okunma Sayısı: 296